Άντε τώρα να πείσεις Δήμαρχο και Αντιδημάρχους (που είναι συνήθως και παρεξηγησιάρηδες) ότι ΔΕΝ θέλουμε να τους κάνουμε αντίπραξη και αντιπολίτευση. Θα μας πείτε, … κι αν παρεξηγηθούν, θα πλακωθούμε στις … πλασμαφαιρέσεις μπας και συνέλθουμε; Όχι βέβαια!
Αλλά το Πάρκο Εθνικής Ανεξαρτησίας, στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης (πιο κέντρο , δεν έχει!) είναι σημείο βιτρίνα. Είναι σημείο συνάντησης νέων και ηλικιωμένων, αλλά και μια βασική εντύπωση των διερχόμενων τουριστών για τον τρόπο που σεβόμαστε την πόλη και την φροντίζουμε.
Το λέμε Πάρκο Εθνικής Ανεξαρτησίας αλλά κατάντησε «Πάρκο λαϊκής αναισθησίας και Δημοτικής αδιαφορίας». Μοιάζει λίγο άδικο για τους Αντιδημάρχους Ναϊτίδη και Παντελίδη, που ότι μπορούν κάνουν, (ή τόσα μπορούν, τόσα κάνουν), αλλά το σημαντικότερο δεν είναι η δική τους ικανότητα. Το απογοητευτικότερο είναι ότι η αναισθησία των χρηστών του πάρκου είναι αποτυπωμένη παντού.
Στα διαλυμένα παγκάκια!
Στα σκουπίδια που άφησαν φεύγοντας!
Στα ανόητα graffiti που σχεδόν μόνιμα «κοσμούν» το Ειρηνοδικείο!
Τώρα βέβαια οι λάσπες που δημιουργήθηκαν από το υπερβολικό πότισμα των παρτεριών και οι ρίζες των δέντρων που μας αποχαιρέτησαν, εκείνο το βράδυ του Γενάρη που μας πήρε και μας σήκωσε, συνιστούν τα περί Δημοτικής αδιαφορίας και όχι την λαϊκή αναισθησία. Μπορεί να βιαζόμαστε; Είμαστε ανυπόμονοι; Όχι βέβαια! Αφού τίποτε δεν γίνεται σ’ αυτό τον τόπο με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και επομένως έχουμε συνηθίσει. Μέχρι και τις ατέλειωτες ουρές στα Τελωνεία μας, συνήθισαν. Τα σκουπίδια και οι λάσπες το πρωί του περασμένου Σαββάτου (19/09/26) στο κεντρικότερο πάρκο της Αλεξανδρούπολης θα τους πειράξουν;
Φωτορεπορταζ: Ελευθερία Πανιτσούδη
