Μια τοξική βόμβα στην «πλάτη» της Αλεξανδρούπολης

3313
0
Share:

Πριν μερικά χρόνια, μας ικανοποιούσε πολύ εδώ στον Έβρο, να μιλούμε με μένος για το «Αθηνοκεντρικό κράτος», που μας … μισεί, μας φθονεί και μας ζηλεύει, δεν νοιάζεται για μας και αδιαφορεί για τον τόπο μας! Ε, λοιπόν διαβάστε τώρα μια ακόμη απόδειξη ότι το βολικό αυτό άλλοθι, με το «Αθηνοκεντρικό κράτος», αποτέλεσε μια χαρά «χαλί» για να κρύβουμε από κάτω όλα τα σκουπίδια και τις αδυναμίες μας. Κυρίως αποτελούσε πάντα, ένα ιδανικό άλλοθι για το ανεπαρκές πολιτικό προσωπικό του Έβρου, που στην πλειοψηφία του, έπρεπε να δικαιολογήσει τις αποτυχίες του, την ανυπαρξία του στα κέντρα των αποφάσεων, και την ανικανότητά του να πείσει με επιχειρήματα ώστε να μας πάρει επιτέλους κάποιος στα σοβαρά.    

Τα μεταλλεία της Κίρκης, σε μια περιοχή απέραντης φυσικής ομορφιάς, εγκαταλείφτηκαν οριστικά το 1999, από τους «ανελέητους» ιδιώτες που τα εκμεταλλεύτηκαν, αφήνοντας πίσω τους, μια τεραστίων διαστάσεων τοξική βόμβα να χάσκει, μέσα στην απέραντη αδιαφορία ΟΛΩΝ, τουλάχιστον 20 χρόνια τώρα!

Το 2000, ένα αναλυτικό ρεπορτάζ που κάναμε με την Κυριακή Μπασκάκη στην ΔΕΛΤΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, αποκάλυπτε τουλάχιστον 15 βαρέλια κυανίου, παρατημένα στα ερείπια μιας αποθήκης χωρίς σκεπή, στα Μεταλλεία της Κίρκης, που το νερό της βροχής τα … «ξέπλενε» κάθε φορά μέσα στον παρακείμενο χείμαρρο «Ειρήνη» και εν συνεχεία στο ρέμα της Μαίστρου, μετατρέποντας το κυάνιο σε … υδροκυάνιο. Στον χείμαρρο, δεν υπήρχε ζωντανό, ούτε βατράχι! Εμείς όμως συνεχίζαμε αμέριμνοι τα μπάνια μας στη θάλασσα της Αλεξανδρούπολης!!!

«Έχτισαν» το κυάνιο σε αποθήκη των μεταλλείων και έφυγαν

Ο τότε Νομάρχης Έβρου Νίκος Ζαμπουνίδης, εμβρόντητος και εξαιρετικά ευαισθητοποιημένος από την αποκάλυψη του ρεπορτάζ, αναγκάστηκε να φέρει εταιρεία από το εξωτερικό που με ειδικά οχήματα και εξοπλισμό, απομάκρυνε τμήμα των επικινδύνων βαρελιών, προκειμένου να εξουδετερωθούν σε ειδικούς απορριπτικούς χώρους (νομίζω στο Βέλγιο). Επειδή όμως το κόστος για την μεταφορά και την απόρριψη όλων των βαρελιών του κυανίου, ήταν τεράστιο και δυσβάσταχτο για τα οικονομικά της τότε Νομαρχίας, μεταφέρθηκαν μόνο τα μισά και τα υπόλοιπα «ασφαλίστηκαν», σε ένα κτίριο των εγκαταστάσεων των μεταλλείων, των οποίων οι πόρτες και τα παράθυρα, … χτίστηκαν με τούβλα!!! Βέβαια σε μερικούς μήνες διαπιστώθηκε ότι κανένας τοίχος δεν είναι ικανός, να περιορίσει την περιέργεια και την εργατικότητα των Ρομά, που ακόμη δραστηριοποιούνται στην περιοχή, για παλιοσίδερα και άλλα υλικά. Την δουλειά της εταιρείας του εξωτερικού, την αποτέλειωσαν λοιπόν οι Ρομά, ανέξοδα αυτή τη φορά για την Νομαρχία. Ακόμη θυμάμαι τα … μπινελίκια που άκουγα (μεταξύ σοβαρού και αστείου) από τον Ζαμπουνίδη, που τον βάλαμε αρχικά σε μπελάδες και έξοδα. Ωστόσο, χάρη στον τότε Νομάρχη, τα βαρέλια με το κυάνιο απομακρύνθηκαν, ο τελευταίος μεταλλειοκτήτης πλήρωσε πρόστιμο 10.000 € (τον … ξεπαράδιασαν) και εμείς … βραβευτήκαμε για το συγκεκριμένο ρεπορτάζ, με ένα ακόμη «Χρυσό Κυρήκειο», σε μεγάλη διοργάνωση για τα Περιφερειακά Κανάλια όλης της Ελλάδας.

Ότι να ‘ναι, όπως να ‘ναι!

Ύστερα από όλα αυτά, η Νομαρχία και τα συναρμόδια Υπουργεία, ενδιαφέρθηκαν για τα Μεταλλεία της Κίρκης. Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να τιμωρηθεί ο μεταλλειοκτήτης που τα είχε εγκαταλείψει και να επανέλθει η ιδιοκτησία του χώρου, στο  Δημόσιο.             

        

Το Ελληνικό Δημόσιο είναι σήμερα (από το 2004) ο ιδιοκτήτης της έκτασης, που είναι γεμάτη από εξορυκτικά απόβλητα, επιβαρυμένα βαρέα μέταλλα, ανοιχτά ορύγματα, τρεις λεκάνες τελμάτων και σωρούς μεταλλευμάτων και συμπυκνωμάτων! Επί 15 ολόκληρα χρόνια, δεν ενδιαφέρθηκε αποτελεσματικά, ΚΑΝΕΙΣ από τους τοπικούς παράγοντες (Βουλευτές, Δήμος Αλεξανδρούπολης και Περιφέρεια ΑΜΑΘ), για την αποκατάσταση  της περιβαλλοντικής ζημιάς στα Μεταλλεία της Κίρκης. Είχαν βλέπετε το άλλοθι ότι ο χώρος ανήκει στο Δημόσιο και άρα η ευθύνη για την περιβαλλοντική αποκατάσταση βαρύνει τα Υπουργεία. Οι επιτελείς των Υπουργείων που δεν ενοχλούνταν από κανέναν, δεν έμαθαν ποτέ, κατά που πέφτει η Κίρκη του Δήμου Αλεξανδρούπολης. Οι γνώσεις τους περιοριζόντουσαν στην Κίρκη που ταλαιπώρησε τον Οδυσσέα!

Ο Λαμπάκης το ξεκίνησε! Αλλά δεν το τέλειωσε…

Στο μέσον της δεύτερης θητείας του Βαγγέλη Λαμπάκη, κατατέθηκε από τον Δήμο Αλεξανδρούπολης στο Υπουργείο Πολιτισμού μια πρόταση, προκειμένου τα κτίρια των Μεταλλείων της Κίρκης, (οι δύο βίλες αλλά και όλες οι υπόλοιπες ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ υποδομές) να χαρακτηριστούν νεώτερα βιομηχανικά και ιστορικά μνημεία ώστε να χρηματοδοτηθούν για την ανακατασκευή και διάσωσή τους. Ειδικά οι δύο μεγάλες βίλες που χρησιμοποιούνταν ως κατοικίες και γραφεία διοίκησης, θα μπορούσαν να μετατραπούν σε ξενώνες, για την φιλοξενία εναλλακτικών τουριστών, ή φοιτητών, επιστημόνων δασοπονίας, οικολογικών οργανώσεων κλπ, σε μια περιοχή απίστευτου φυσικού κάλους, (ενταγμένη στο δίκτυο NATURA), εφόσον βεβαίως, προηγούνταν η περιβαλλοντική αποκατάσταση του χώρου. Η οικονομική δραστηριότητα στο χωριό και στην γύρω περιοχή, θα αποκτούσε ξανά προοπτική. Μπορεί ασφαλώς η πρόταση να ακολουθούσε λίγο ανάποδη σειρά, αλλά ωστόσο ήταν μια αρχή και μια αφορμή για να ξεκινήσουν κάποιοι να μιλούν επιτέλους, για τα εγκαταλελειμμένα Μεταλλεία της Κίρκης.

Όταν ήρθε το … πλήρωμα του χρόνου για να συζητηθεί η πρόταση, είχε αλλάξει η Κυβέρνηση αλλά στο Υπουργείο Πολιτισμού, τα μέλη της Επιτροπής που θα αξιολογούσαν την πρόταση, ήταν ακόμη, στελέχη …της προηγούμενης. Πρόκειται για τους αρχαιολόγους και λοιπούς επιστήμονες, που διαπίστωναν ότι το Ελληνικό δεν ήταν αεροδρόμιο αλλά … αρχέγονο δάσος! Ωστόσο κάλεσαν την νέα τότε Δημοτική Αρχή, να υποστηρίξει την πρόταση στην συνεδρίασή τους, αν και η απόφασή τους ήταν εξ αρχής αρνητική!

Ο νέος Δήμαρχος Γ. Ζαμπούκης, είχε κάτι δουλειές … και δεν ευκαιρούσε           

Η νέα τότε Δημοτική Αρχή, άπειρη και απροετοίμαστη, κοιτούσε την πρόσκληση από το Υπουργείο Πολιτισμού και με δυσκολία προσπαθούσε να καταλάβει από πού τους ήρθε η καινούργια «καυτή πατάτα». Έτσι, αφού δεν είχαν ιδέα, περί τίνος πρόκειται και κατά την πάγια τακτική τους, (ο δύο μηνών Δήμαρχος είχε και κάτι δουλειές…), έστειλαν στο Υπουργείο Πολιτισμού, υψηλόβαθμο Δημοτικό Υπάλληλο, να πει … ότι τον φωτίσει ο Θεός!!!

Κατά την διάρκεια της σύσκεψης επισημάνθηκε ότι ο Δήμος Αλεξανδρούπολης δεν έχει καμία σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του χώρου και άρα δεν … δικαιούται να ομιλεί! Τα μέλη της Επιτροπής (ήταν και λίγο θυμωμένοι που οι δικοί τους είχαν χάσει πρόσφατα τις εκλογές), ρώτησαν γιατί ο Δήμος Αλεξανδρούπολης, δεν συνόδευσε την πρότασή του με εισηγήσεις συλλόγων και άλλων τοπικών φορέων για την αξιοποίηση του χώρου. Όμως, η Επιτροπή είχε ήδη εκτιμήσει  ότι η αρχιτεκτονική και ιστορική αξία των κτιρίων, δεν ήταν και ιδιαίτερα αξιόλογη. Αν ρωτάτε, πόσες αυτοψίες έκαναν τα μέλη της επιτροπής, για να αποκτήσουν επί τόπου άποψη και να καταλήξουν σε ένα τέτοιο απαξιωτικό συμπέρασμα, η απάντηση είναι εύκολη. ΚΑΜΙΑ!

Λίγες εβδομάδες αργότερα, έφτασε επίσημα στον Δήμο Αλεξανδρούπολης, η απορριπτική απόφαση της πρότασής του, από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το Υπουργείο θεωρούσε τα κτίρια, ΑΝΕΥ ΣΗΜΑΣΙΑΣ και άνευ ιστορικής αξίας!

Τα Υπουργεία Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης, ρίχνουν δεύτερη «πόρτα» στην Κίρκη

Παράλληλα με όλα αυτά, είχε ξεκινήσει (2018 -2019), σε συνεννόηση με τον τότε Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης Βαγγέλη Λαμπάκη, η προσπάθεια της Βουλευτού Νατάσας Γκαρά, να ενταχθεί το έργο της περιβαλλοντικής αποκατάστασης των Μεταλλείων της Κίρκης σε πρόγραμμα του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Το έργο ήταν ανεξάρτητο από το προαναφερόμενο, αφού άλλωστε αφορούσε άλλο Υπουργείο.

 Τον Απρίλιο του 2019 το έργο της περιβαλλοντικής αποκατάστασης του χώρου και της απομάκρυνσης των επικίνδυνων αποβλήτων που αποτελούν την τοξική βόμβα της Αλεξανδρούπολης, εντάσσεται για χρηματοδότηση στο ΥΜΕΠΕΡΑΑ, με απόφαση του τότε Υπουργού Σωκράτη Φάμελου και την επιμονή της Νατάσας Γκαρά. Μάλιστα με Κοινή Υπουργική Απόφαση, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ορίζονται ως φορείς υλοποίησης του έργου, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση της Περιφέρειας και το Υπουργείο Περιβάλλοντος, με τεχνικό σύμβουλο την Ελληνική Αρχή Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, δηλαδή τον διάδοχο του παλιού ΙΓΜΕ. Προϋπολογισμός του έργου, 5 εκατομμύρια ευρώ!!!

Δεν σήκωσαν ούτε ένα τηλέφωνο για να δείξουν ενδιαφέρον! Ούτε καν ρώτησαν για την τύχη του έργου

Από τον Απρίλιο του 2019 μέχρι σήμερα, δεν χτύπησε στα Υπουργεία ή στην Αποκεντρωμένη, ούτε τηλέφωνο! Περιφέρεια, Δήμος Αλεξανδρούπολης, Βουλευτές του νομού, είχαν φαίνεται να ασχοληθούν με σοβαρότερα θέματα, από την τοξική βόμβα, που κουβαλάει στην πλάτη της η  Αλεξανδρούπολη, εδώ και μια 20ετία! Δεν νοιάστηκε κανείς να πιέσει την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, το Υπουργείο Περιβάλλοντος ή το ΕΑΓΜΕ για την υλοποίηση του έργου. Οι μηχανικοί όλων των υπηρεσιών, απέφευγαν να συζητήσουν καν για το έργο, αφού αποτελεί υψίστης δυσκολίας αντικείμενο και χρειάζεται υψηλή εξειδίκευση που δεν είναι και είδος εν αφθονία στα Υπουργεία και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Αφού μάλιστα μπορούσαν να αναλάβουν άλλα έργα για τα οποία Δήμαρχοι και Βουλευτές, άλλων περιοχών, τους είχαν κάνει τη ζωή δύσκολη με αφόρητες πιέσεις, προτίμησαν ως κλασσικοί δημόσιοι υπάλληλοι, να ασχοληθούν με αυτά τα εύκολα, αφού για την Κίρκη, δεν τους ενοχλούσε ΚΑΝΕΙΣ και είχε και μεγάλο βαθμό δυσκολίας. Άλλωστε, θα ήταν η πρώτη πρωτοβουλία περιβαλλοντικής αποκατάστασης βεβαρημένου χώρου με απόβλητα, στην Ελλάδα! (Τι σε χρειάζεται τώρα…;) Στην κυριολεξία, κανείς δεν γύρευε τον μπελά του!

5.000.000 € έκαναν φτερά, για άλλες πολιτείες, πιο ανήσυχες

Έτσι το έργο της Κίρκης, «έσκασε» στα περιθώρια των προθεσμιών και της απραξίας, με αποτέλεσμα το Υπουργείο Ανάπτυξης να απορρίψει το έργο. Τα 5 εκατομμύρια ευρώ έκαναν φτερά από την Κίρκη και γενικότερα από την Αλεξανδρούπολη σε μια νύχτα! Τα χρήματα θα αξιοποιηθούν σε άλλα έργα, που είναι και ευκολότερα! Ο Υπουργός (και δικαίως) δεν ήθελε να χρεωθεί μειωμένη απορροφητικότητα στο Υπουργείο του. Αφού πέρασαν 18 μήνες απραξίας, ο χρόνος δεν έφτανε πλέον, για την έναρξη και υλοποίηση του έργου, εντός των προθεσμιών του ΥΜΕΠΕΡΑΑ.

Η Βουλευτής Νατάσα Γκαρά και ο πρώην Υπουργός Περιβάλλοντος Σωκράτης Φάμελος ρωτάνε τώρα στη Βουλή τον Υπουργό Κωστή Χατζηδάκη, αν σκέφτεται να κάνει κάτι, ώστε να μη χαθεί οριστικά, το δρομολογημένο έργο της περιβαλλοντικής αποκατάστασης της Κίρκης στον Έβρο. Θυμίζουν μάλιστα ότι θα ήταν η ΠΡΩΤΗ πρωτοβουλία αποκατάστασης χώρου επικίνδυνων αποβλήτων στην Ελλάδα!

«Μνημόσυνο» χρειαζόμαστε μάλλον και όχι ερωτήσεις στη Βουλή. Η κηδεία άλλωστε, έγινε ήδη!

Η ιστορία αυτή που προσπάθησα να αναλύσω όσο … συντομότερα γινόταν, αποδεικνύει πολλά για την αποτελεσματικότητα του πολιτικού προσωπικού του Έβρου. Για την κρατική μηχανή, που είναι αλάδωτη και τους μηχανικούς της, που λείπουν σε ένα άλλο παράλληλο δημοσιοϋπαλληλίστικο σύμπαν, πολύ περισσότερο όταν δεν τους αναζητά κανείς.

Κυρίως όμως αποδεικνύει ότι είναι πολύ σκληρό να ζεις σε ένα από τα χωριά του Έβρου σαν την Κίρκη, και πολύ ρομαντικός για να το θέλεις!

Σταύρος Αποστολίδης                 

Share:

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Πολιτική Απορρήτου

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο