Κάλπη: το εκδικητικό αποκούμπι του αδύναμου

6936
0
Share:

ΑΤΙΜΟ ΠΡΑΓΜΑ η κάλπη. Σαν τη γυναικεία μήτρα. Ρίχνεις εσύ μέσα το υλικό σου, όμως αυτή θα βγάλει ό,τι θέλει κι όχι αυτό που λαχταρά η ψυχή του γεννήτορα. Βεβαίως, υπάρχουν πια τα υπερηχογραφήματα και οι δημοσκοπήσεις, πλην όμως πάντα ελλοχεύουν οι αστοχίες και οι εκπλήξεις. Στα πατριαρχικά αγροτικά χωριά, οι παλιότεροι που ήθελαν γιους, όμως οι γυναίκες τους έτικταν κόρες, κατηγορούσαν το «κακό χωράφι» στο οποίο, ενώ έσπερναν σιτάρι, αυτό έβγαζε κριθάρι. Τα ίδια λένε και σήμερα όσοι μένουν •εμβρόντητοι μόλις ανοίξουν οι κάλπες.

Η κάλπη διαθέτει εγγενή κακία, γι’ αυτό και θα αποτελεί πάντα το εκδικητικό αποκούμπι του ανίσχυρου. Όσο κι αν εντός της, θεωρητικώς, συνωστίζονται ευγενείς ιδεολογικές και πολιτικές απόψεις ενός πληθυσμού με ποικιλώνυμα συμφέροντα και βιώματα, η τελική συνιστομένη του αποτελέσματος της είναι μια πληρωμή τετραετίας του αδύναμου στον δυνατό, του εξουσιαζόμενου στον εξουσιαστή. Στην πραγματικότητα, η κάλπη διαθέτει ένα βαρύ χέρι που κάθε τετραετία διαλέγει απλώς το μάγουλο που θα βαρέσει άγαρμπα. Εννιά στις δέκα φορές το μάγουλο αυτό ανήκει στον νυν κυβερνήτη. Το χαστούκι τον πετάει από τον θρόνο, για να καταλάβει τη θέση του ο καινούργιος υποψήφιος για φούσκο.

Η αέναη κίνηση της δημοκρατίας μέσω της κάλπης αποτελείται από κύκλους εκδίκησης. Το είδαμε και την περασμένη Κυριακή. Όσο πιο αποθεωτική ήταν η αγάπη απέναντι στον προηγούμενο εκλεκτό της, τόσο πιο θορυβώδες είναι το εκδικητικό της ράπισμα όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Ισως για να επιβεβαιώνεται διαρκώς το ερωτικό αξίωμα «κάθε σχέση που αξίζει τον κόπο τελειώνει άσχημα». Λίγη σημασία έχει αν το χαστούκι συχνά αποδεικνύεται ιστορικά άδικο ή επιπόλαιο ή και καταστροφικό. Σημασία έχει ότι εκείνη τη στιγμή λειτουργεί ως ένα είδος νεμέσεως, που αποκαθιστά στιγμιαία και εκτονωτικά την ισορροπία εξουσίας ανάμεσα στον αφέντη των πάντων και στον μη έχοντα πού την κεφαλήν κλίναι.

Μια κάλπη ανά τετραετία, βεβαίως, είναι διαφορετική από τρεις μέσα στο βραχύ διάστημα ενός μήνα. Εδώ ο ποιητής και ο αναλυτής σηκώνουν τα χέρια. Ο εκδικητής λαός δεν διακρίνεται ούτε για τη νουνεχή σκέψη του ούτε για τη συνέπεια των αντιδράσεών του. Ο,π θα πρήξει αυτή τη φορά θα προστεθεί στο καλάθι των αναμνήσεών μας ως υλικό πρόβλεψης για τους κύκλους της αποκαθήλωσης και της ενθρόνισης μέσω της κάλπης, ώστε να προβλέψουμε την επόμενη φορά. Για τούτη, μακριά από βεβαιότητες παρακαλώ.

Πηγή εφημερίδα «Realnews«

Share:

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Πολιτική Απορρήτου

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο