ΕΒΡΟΣ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Share:

Ένα συναρπαστικό road trip στην άκρη της Ελλάδας, εκεί όπου συναντάμε έναν από τους σημαντικότερους υγροβιότοπους της Ευρώπης, ένα εθνικό πάρκο που φιλοξενεί μεγάλο αριθμό πτηνών, την πόλη του μεταξιού, την πόλη των κάστρων, καθώς και πανέμορφα ακριτικά χωριά.

ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ την Αλεξανδρούπολη, κάνουμε την πρώτη στάση στην Τραϊανούπολη, όπου βρίσκονται τα ερείπια της ομώνυμης ρωμαϊκής πόλης (με πιο αξιόλογο οικοδόμημα τη Χάνα. ένα κτίριο του δεύτερου μισού του 14ου αιώνα, που χρησιμοποιήθηκε ως ξενώνας), καθώς και τα ομώνυμα λουτρά με ιστορία από τον 16ο αιώνα και σύγχρονες ιαματικές εγκαταστάσεις. Εδώ έχει την έδρα του το Κέντρο Πληροφόρησης Δέλτα Έβρου (τηλ. 25510-61.000), το οποίο πραγματοποιεί οργανωμένες περιηγήσεις με λεωφορεία και βάρκες στην προστατευόμενη περιοχή. Εξορμήσεις ξεκινούν και από τις Φέρες, μια κωμόπολη όπου βρίσκεται το Τουριστικό Κέντρο Φερών (τηλ. 25550-24.310), το οποίο επίσης παρέχει πληροφορίες για διαδρομές και ξεναγήσεις. Στις Φέρες, επισκεφθείτε τη Μονή της Παναγίας της Κοσμοσώτειρας (του 1152), ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία στην Ελλάδα. Από τις καλύτερες ταβέρνες του νομού είναι τα Αστέρια (Δημοκρίτου 6, τηλ. 25550-22.277) του Ντίνου Κεσεσίδη, για αρνάκι ψητό, καβουρμά σαγανάκι και σπουδαίο μοσχαρίσιο μπιφτέκι, όλα με κορυφαίες πρώτες ύλες και «σπιτικό» μαγείρεμα.

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΔΑΛΙΑΣ Καταλαμβάνει έκταση περίπου 428.000 στρεμμάτων και η πληθώρα των ειδών της χλωρίδας και της πανίδας το αναδεικνύουν σε μία από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές παγκοσμίως. Εδώ, ανάμεσα στα δάση πεύκης και δρυός, ζουν τρία από τα τέσσερα είδη γόπα της Ευρώπης και φιλοξενείται η μοναδική αποικία μαυρόγυπα στα Βαλκάνια. Επιπλέον, έχουν καταγραφεί περίπου 219 είδη πουλιών, 48 είδη θηλαστικών και 40 είδη ερπετών και αμφιβίων. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ποικιλία φυτών όπως οι ίριδες, οι παιώνιες και οι κουμαριές, καθώς και μεγάλων δέντρων, όπως οι βελανιδιές, οι ιτιές, οι λεύκες και τα πλατάνια. Εντός του πάρκου λειτουργεί παρατηρητήριο αρπακτικών πτηνών, από όπου μπορείτε να παρατηρήσετε τα εντυπωσιακά πουλιά που έρχονται εκεί για να τραφούν από την ειδική ταΐστρα που έχει τοποθετήσει ο Φορέας Διαχείρισης. Στο πάρκο υπάρχουν χαραγμένα μονοπάτια διαφορετικών επιπέδων δυσκολίας, ενώ στην είσοδό του βρίσκεται ο οικοτουριστικός ξενώνας Forest Inn (τηλ. 25540-32.263), ο οποίος διαθέτει και το (ανοιχτό σε εξωτερικούς πελάτες) καφέ Αετοράχη, με μεγάλη καλαίσθητη αίθουσα με τζάκι. Για φαγητό, στον οικισμό της Λαδιάς αναζητήστε τη Φωλιά του Πελαργού (τηλ. 25540-32.481) της δεινής μαγείρισσας Ευαγγελίας Μπαμπάκα, για πίτες ψημένες στα κάρβουνα, καβουρμά σαγανάκι και κυνήγι (αγριογούρουνο, ελάφι) τα Σαββατοκύριακα.

ΣΤΟ ΣΟΥΦΛΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ

Το Σουφλί είναι γνωστό διεθνώς ως «η πόλη του μεταξιού», καθώς από τα τέλη του 19ου αιώνα και έως τα μέσα του 20ού υπήρξε το σημαντικότερο μεταξοπαραγωγικό κέντρο της Ελλάδας. Μια ολοκληρωμένη εισαγωγή στο σύμπαν της σηροτροφίας και της μεταξουργίας προσφέρει το Μουσείο.

Μετάξης του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς

(Ελευθερίου Βενιζέλου 73) σε μια υποδειγματικά στημένη έκθεση με όλα τα στάδια της παραγωγής, μέσα από αυθεντικά εκθέματα και οπτικοακουστικό υλικό. Πολύ αξιόλογο μουσείο είναι και το Μουσείο Τέχνης Μεταξιού (Βασιλέως Γεωργίου 199), το οποίο στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο του 1886 και διαθέτει συλλογή από ξύλινα χειροκίνητα μηχανήματα, αλλά και μηχανοκίνητο εξοπλισμό, ενώ διοργανώνει και εκπαιδευτικά προγράμματα για τη διαδικασία ύφανσης και παραγωγής του υφάσματος.

Συλλογή από κειμήλια, προσωπικά, εκκλησιαστικά, αγροτικά και καθημερινής χρήσης αντικείμενα, καθώς και πλήθος παραδοσιακών στολών, διαθέτει το Λαογραφικό Μουσείο «Τα Γνάφαλα» (Ελευθερίου Βενιζέλου 12), του Νικόλαου Μπουρουλίτη. Πολύ ενδιαφέρον το Αρχοντικό Μπρίκα (Πλατεία Μεσοχωριού), ένα λιθόχτιστο αρχοντικό που χτίστηκε γύρω στο 1890 για λογαριασμό της ομώνυμης οικογένειας και πλέον στεγάζει το Δημοτικό Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου με εκθέματα που διηγούνται την ιστορία της πόλης. Αξίζει η επίσκεψη στο πρώην εργοστάσιο παραγωγής μεταξιού Τζίβρε (επισκέψιμο κατόπιν συνεννόησης με τον δήμο), ένα εμβληματικό βιομηχανικό κτίριο της πόλης με τη χαρακτηριστική υψικάμινο και το εντυπωσιακό αναπηνιστήριο (χώρος όπου ξετυλίγεται η κλωστή από τα κουκούλια και τυλίγεται σε ανέμες), στο οποίο σώζεται σχεδόν άθικτη η τεράστια μηχανή αναπήνισης.

Για καλομαγειρεμένη παραδοσιακή κουζίνα στο Μπερεκέτ (Βασιλέως Γεωργίου 50, τηλ. 25540-23.233), σε μια μεγάλη σάλα με τζάκι και παλιές φωτογραφίες. Για χειροποίητο χοιρινό σουβλάκι και ντόπιο τσίπουρο στον Γιώργο (Βασιλέως Γεωργίου 203, τηλ. 25543-00.413). Για μπουγάτσα στις Μουριές (Βασιλέως Γεωργίου 158). Για κορνέ στο ζαχαροπλαστείο Ηλύσια (Βασιλέως Γεωργίου 195). Το Σουφλί φημίζεται επίσης για τον καβουρμά. Ξεχωρίζει εκείνος στο κρεοπωλείο Μούτλιας στην κεντρική πλατεία, με μοσχαρίσιο και χοιρινό κρέας και βουτυράτη υφή. Στην περιοχή δραστηριοποιούνται και δύο αξιόλογες τοπικές επιχειρήσεις: το τυροκομείο Τσελιγκάτο της οικογένειας Στεργιάννη (2ο χλμ. ΕΟ Σουφλίου-Δερίου), που συνεχίζει την τυροκομική παράδοση της οικογένειας (διατηρούσε τσελιγκάτο από τη δεκαετία του ’50) και παρασκευάζει κατσικίσιο τυρί και πρόβειο γιαούρτι με γάλα αποκλειστικά από τα δικά τους αιγοπρόβατα, καθώς και το οινοποιείο Μπέλλα με έναν αμπελώνα 330 στρεμμάτων, όπου καλλιεργούν πληθώρα ποικιλιών, μεταξύ των οποίων και την ενδημική «καρναχαλάς» που οινοποιείται υπό την ετικέτα Βυζαντινός.

Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΣΤΡΩΝ

Ο δρόμος μάς οδηγεί στο Διδυμότειχο, μια ιστορική πόλη, από τις σημαντικότερες του Βυζαντίου, με σήμα κατατεθέν το κάστρο Καλέ, που προσφέρει πανοραμική θέα και φιλοξενεί εντός των τειχών του σημαντικές εκκλησίες, όπως τον βυζαντινό ναό της Αγίας Αικατερίνης, την εκκλησία του Σωτήρος Χριστού και τον ναό του Αγίου Αθανασίου. Αξιοσημείωτες οι λαξευτές σπηλιές (δεν έχει διευκρινιστεί ο λόγος κατασκευής τους) που βρίσκονται περιμετρικά του βράχου που φιλοξενεί το κάστρο, ενώ στη γειτονιά που βρίσκεται στους πρόποδές του σώζονται μερικά ωραία παλιά σπίτια.

Σε ένα αρχοντικό των αρχών του 20ού αιώνα, χαρακτηριστικό δείγμα εκλεκτικισμού, στεγάζεται το Λαογραφικό Μουσείο (Κολοκοτρώνη 22), με σπουδαία συλλογή από γεωργικά και κτηνοτροφικά εργαλεία, εργαλεία της υφαντικής και της μεταξουργίας, τοπικές φορεσιές, εξοπλισμό των τοπικών παραδοσιακών εργαστηρίων, εκκλησιαστικά είδη και σκεύη του αγροτικού σπιτιού. Ενδιαφέρον έχει και η Δημοτική Πινακοθήκη Ναλμπάντη (Πατριάρχη Διονυσίου 3) στην πρώην οικία Βαφειάδη, ένα τυπικό αστικό σπίτι του Μεσοπολέμου με εκπληκτική θέα προς τον ποταμό Έβρο, το οποίο φιλοξενεί τοιχογραφίες και πίνακες του ζωγράφου Δημητριού Ναλμπάντη. Το Βυζαντινό Μουσείο (Πλωτινου-πόλεως 9) εκθέτει ευρήματα από την ευρύτερη περιοχή της Θράκης, τα οποία χρονολογούνται από τη Ρωμαϊκή έως και τη Μεταβυζαντινή περίοδο.

Σημαντικό νεότερο μνημείο αποτελεί ο βυζαντινού ρυθμού ναός της Παναγίας Ελευθερώτριας (Βασιλέως Γεωργίου 4) με το εντυπωσιακό τέμπλο, ο οποίος φιλοξενεί και ένα ενδιαφέρον εκκλησιαστικό μουσείο στο υπόγειο. Το Τέμενος Βαγιαζήτ, ένα εμβληματικό οθωμανικό μνημείο του 15ου αιώνα, παραμένει κλειστό μετά την πυρκαγιά του 2017 που κατέστρεψε την οροφή του.

Το Κάστρο του Πυθίου (1330-1340), που βρίσκεται 16 χλμ. έξω από την πόλη, θεωρείται υπόδειγμα φρουριακής βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Από εκεί συνεχίζουμε για το χωριό Πραγγί, όπου βρίσκεται Ο Μπουφές και το Μασά-λι (τηλ. 25530-92.320), μια ρουστίκ ταβέρνα στον χώρο των παλιών εκδοτηρίων του σιδηροδρομικού σταθμού του χωριού, με οικοδεσπότη τον Παναγιώτη Άλπη. Σάλα με ρετρό ατμόσφαιρα, παλιές φωτογραφίες και αντίκες, τζάκι που σιγοκαίει στο μέσο του χώρου, μενού που βασίζεται σε βιολογικά λαχανικά, ποιοτικό ντόπιο κρέας, κι όλα αυτά με σπιτικό χέρι στο μαγείρεμα. Δικό τους εξαιρετικό τσίπουρο και αυθόρμητα live από μουσικούς της περιοχής. Εντός της πόλης, αξιόλογο φαγητό σερβίρουν τα Σκαλάκια (25ης Μαΐου 116, τηλ. 25530-23.009), με εξαιρετικούς ψητούς κεφτέδες, χειροποίητο χοιρινό σουβλάκι και πικάντικο ντόπιο λουκάνικο. Για μαγειρευτά στην ταβέρνα Θρακιώτισσα (Ύψηλάντου 7, τηλ. 25530-22.285, μόνο μεσημέρι), όπου θα βρείτε και δικά τους χειροποίητα ζυμαρικά (τραχανά και χυλοπίτες), αλλά και χωριάτικο χειροποίητο φύλλο. Αξίζει να αναζητήσετε στο Ελληνοχώρι τον Κώστα Τσίρνα (τηλ. 6932-310.338), ο οποίος παρασκευάζει εκπληκτικό ταχίνι χρησιμοποιώντας δικής του παραγωγής σουσάμι το οποίο ψήνει σε φούρνο με ξύλα και το αλέθει αναποφλοίωτο σε πετρόμυλο. Για ποτό στο Parrot’s Beak (Βασιλέως Γεωργίου 20), με ρετρό διακόσμηση, τζαζ και φανκ μουσική και μια μικρή κάρτα με signature και κλασικά κοκτέιλ.

ΣΤΗΝ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ

Επόμενος σταθμός η Ορεστιάδα, μία από τις νεότερες ελληνικές πόλεις, η οποία ιδρύθηκε το 1923 από περίπου 6.000 Έλληνες που μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης εγκατέλειψαν το Κάραγατς και εγκαταστάθηκαν εδώ. Την ιστορία της διηγείται το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ορεστιάδας (Αγίων Θεοδώρων 103), ένα από τα καλύτερα του είδους στην Ελλάδα. Για πιάτα της θρακιώτικης γαστρονομίας, όπως τζιγεροσαρμά, χοιρινό με λάχανο και κεφτέδες με φασόλια, στο μαγειρείο ο Νίκος (Αγίων Θεοδώρων 134, τηλ. 25520-22.904).

Στη συνοικία της Οινόης, στο ωραίο καφενείο Το Σταυροδρόμι (Ελ. Βενιζέλου 15) η Σούλα Σταμίδου μαγειρεύει φασολάδα με ζωμό από κόκαλα μοσχαριού και καταπληκτικό λάχανο τουρσί. Για μπουγάτσα στα Αδέρφια (Σωτηρίου Τσερκεζή 50) των αδελφών Θωμαΐδη και για καριόκες στο ζαχαροπλαστείο Τεμπρίδης (Βασιλέως Κωνσταντίνου 89) με ιστορία από το 1947. Ταξίδι στον χρόνο αποτελεί η επίσκεψη στα παλιά παντοπωλεία του Μιχαηλίδη και του Λαμαλίδη. Η Ταβέρνα τουΆη Γιώργη (τηλ. 25520-92.554) στη Λεπτή (7 χλμ. έξω από την πόλη) είναι η καλύτερη της περιοχής και από τις καλύτερες του νομού. Ρουστίκ πολυτέλειας σάλα, με ένα μεγάλο τζάκι στη μέση (αλλά και κήπο για το καλοκαίρι), κουζίνα με κρεατοφαγικές επιλογές (αγριογούρουνο με δαμάσκηνα, αρνί φούρνου, γκιούλμπασι) και πιάτα θρακιώτικης κουζίνας, όπως ο τραχανάς με κοτόπουλο και οι λαχανοντολμάδες με λάχανο τουρσί και κιμά.

ΣΤΑ ΑΚΡΓΤΙΚΑ ΧΩΡΙΑ

Συνεχίζοντας βόρεια μέχρι τις Καστανιές, συναντάμε τον Αρδα, παραπόταμο του Έβρου, σε ένα μαγευτικό σημείο, όπου κάθε καλοκαίρι πραγματοποιείται το πανελλήνιας απήχησης Φεστιβάλ Νέων Άρδα, ενώ εκεί βρίσκεται και το καφέ Νέτο. Στις Καστανιές βρίσκεται το εργαστήριο του Απόστολου Σισμανίδη και του γιου του, Κώστα, από τους τελευταίους κατασκευαστές χειροποίητης σκούπας από σαρωθρόχορτο. Λίγο έξω από τα Μαράσια, σκαρφαλωμένο σε έναν λόφο με πανοραμική θέα στην περιοχή, βρίσκεται το επισκέψιμο οινοποιείο και αποσταγματοποιείο Εβρίτικα Κελλάρια (τηλ. 25520-85.501). Στο χωριό Σπήλαιο βρίσκεται ο Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Τριγώνου Γαία, στο εργαστήριο του οποίου παρασκευάζεται τραχανάς (η θρακιώτικη εκδοχή του, που φτιάχνεται με κολοκύθι, πιπεριά, ντομάτα και καρότο, χωρίς σιτάρι και γάλα), αλλά και ιφκάδια (χυλοπίτες) και γλυκά του κουταλιού. Το καλοκαίρι λειτουργεί και εστιατόριο στην αυλή.

Στη συνέχεια, η διαδρομή οδηγεί στον ακριτικό Πεντάλοφο, σε ένα γαλήνιο τοπίο κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία, όπου βρίσκεται το Ευρωθήραμα (τηλ. 25560-61.202), ξενώνας, μονάδα εκτροφής θηραμάτων και εστιατόριο. Η μερικώς επισκέψιμη φάρμα περιλαμβάνει ζαρκάδια, ελάφια, αγριογούρουνα, πέρδικες και φασιανούς, τα οποία εκτρέφονται για να εμπλουτίζουν στη συνέχεια βιότοπους και κυνηγετικές περιοχές, καθώς και για να τροφοδοτούν το εστιατόριο του ξενώνα (ανοιχτό και σε εξωτερικούς πελάτες), το οποίο σερβίρει πιάτα όπως αγριογούρουνο στιφάδο, ελάφι στη γάστρα μαριναρισμένο με χυμό πορτοκαλιού και κρασί, ψητό φασιανό με πορτοκάλι, ημίγλυκο κρασί και δεντρολίβανο. Στον Πεντάλοφο, εντός του οικισμού, λειτουργεί και το παραδοσιακό Εργαστήρι Ύφανσης της Δέσποινας Τσολακίδου, με αντικείμενο την κατασκευή και την πώληση παραδοσιακών φορεσιών της Θράκης.

Κατηφορίζοντας προς τα νότια, απαραίτητη είναι η επίσκεψη στον τύμβο της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης, ένα ρωμαϊκό μνημείο του 2ου αιώνα μ.Χ. που περιλαμβάνει τους τάφους των μελών μιας εύπορης οικογένειας και πλήθος αγγείων, κοσμημάτων και άλλων αντικειμένων.

Στη συνέχεια συναντάμε το κεφαλοχώρι Μεταξάδες, τον πιο αξιόλογο αρχιτεκτονικά οικισμό της περιοχής με αρκετά λιθόκτιστα σπίτια και γραφικά σοκάκια. Ακόμα πιο νότια βρίσκεται το σύμπλεγμα των Πομακοχωρίων του νομού Έβρου. Σημαντικότερο αξιοθέατο ο Τεκές του Σεγίτ Αλή Σουλτάν (γνωστός ως Τεκές της Ρούσσας), το δεύτερο σημαντικότερο παγκοσμίως ιερό προσκύνημα των Αλεβιτών με έτος ίδρυσης το 1420. Περιλαμβάνει μια αιωνόβια μουριά (οι καρποί της οποίας έχουν, σύμφωνα με την παράδοση, θαυματουργές ιδιότητες), το ταφικό μνημείο/μαυσωλείο του ιδρυτή του, Σεγίτ Αλή Σουλτάν, το κονάκι και την κουζίνα, στην οποία κατά τη διάρκεια των εορτών ετοιμάζεται το φαγητό για τους επισκέπτες.

Πηγή «blue magazine»

Share:

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Πολιτική Απορρήτου

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο