Ο προβλέψιμος κ. Ερντογάν

Share:

ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ να αξιολογήσει τα τεκταινόμενα στην Τουρκική Δημοκρατία με κλασικά δυτικοευρωπαϊκά κριτήρια είναι απολύτως βέβαιο ότι θα αποτύχει παταγωδώς τόσο στις εκτιμήσεις όσο και στις προβλέψεις του. Αυτό ίσχυε από την εποχή της παντοδυναμίας των κεμαλιστών και πολύ περισσότερο σήμερα, με το προσωποπαγές καθεστώς Ερντογάν.

ΟΥΔΕΠΟΤΕ το τουρκικό πολιτειακό καθεστώς υπήρξε δυτικού τύπου κοινοβουλευτική δημοκρατία. Από την εποχή που ο Μουσταφά Κεμάλ ίδρυσε πάνω στα ερείπια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την Τουρκική Δημοκρατία, το καθεστώς είχε μεν όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά μιας προεδρευόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας κοσμικού τύπου, ο υπέρτατος όμως ρυθμιστής του πολιτεύματος δεν είχε αναφορά στον λαό, αλλά στον στρατό.

ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΩΣΗ της οικονομικής κρίσης το 2002 και την περιθωριοποίηση των κεμαλικών κομμάτων, ο Ερντογάν, πρώτα ως πρωθυπουργός και κατόπιν ως Πρόεδρος, βαθμιαία αλλά σταθερά απογύμνωσε, με τη στρατηγική βοήθεια του μετριοπαθούς ισλαμιστή ιεροκήρυκα Γκιουλέν, το κεμαλικό κατεστημένο (στρατός, δικαστές, διπλωμάτες) απ’ όλους τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς και τους επιδαψίλευσε στον εαυτό του. Στην ουσία δεν άλλαξαν τα δομικά χαρακτηριστικά του καθεστώτος, άλλαξε όμως ο υπέρτατος διαχειριστής της εξουσίας και έγινε μονοπρόσωπος. Και ως εκ τούτου ανεξέλεγκτα απολυταρχικός.

ΣΗΜΕΡΑ Η ΤΟΥΡΚΙΑ βρίσκεται μπροστά σε μια ραγδαία εξελισσόμενη οικονομική κρίση,
παρόμοια με εκείνη του 2002. Παρά τον εντυπωσιακό ρυθμό ανάπτυξης -αποτέλεσμα, βέβαια, ενός αλόγιστου δανεισμού-, η τουρκική λίρα καταρρέει, ο πληθωρισμός καλπάζει, το εξωτερικό χρέος διογκώνεται ταχύτατα και η ανεργία αυξάνεται με επικίνδυνους ρυθμούς. Η εικόνα της τουρκικής οικονομίας ως μιας φούσκας έτοιμης να εκραγεί παγιώνεται.

ΤΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ του προβλήματος τις γνωρίζει εδώ και πολύ καιρό ο Τούρκος Πρόεδρος. Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας ικανότατος τακτικιστής, έστω κι αν οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί είναι καταφανώς χονδροειδείς. Το κοινό όμως στο οποίο απευθύνεται είναι τα πλέον καθυστερημένα στρώματα της τουρκικής κοινωνίας, όπου οι πρωτόλειοι λαϊκισμοί και οι πρωτόγονοι εθνικισμοί βρίσκουν απήχηση.

ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ μπορεί και να τον προβλέψει. Το σχέδιό του ήταν εκπονημένο από την επομένη του δημοψηφίσματος. Με την κατάσταση της οικονομίας να επιδεινώνεται, έπρεπε να προλάβει τα χειρότερα. Οι πρόωρες εκλογές ήταν προαποφασισμένες και «λαγός» ήταν ο ακροδεξιάς συνέταιρος του Μπαχτσελί. Αλλαξε και το εκλογικό σύστημα σ’ ένα έκτρωμα που δεν στέκει ούτε σε κεντροαφρικανική χώρα και την ίδια ώρα που προκηρύσσει τις εκλογές παρατείνει και τα έκτακτα μέτρα. Για να διασφαλίσει 100% τη νίκη του. Το πειραγμένο οριακό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν το καμπανάκι.

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ όμως θα είναι πύρρεια. Οσο κι αν προσπαθήσει να δώσει την εικόνα μιας χώρας περικυκλωμένης από παντοειδείς εχθρούς, όταν αδειάσει η τσέπη του απλού Τούρκου όλες οι μεγαλοστομίες θα πάνε περίπατο.

Πηγή εφημερίδα «ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ»

Share:

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Πολιτική Απορρήτου

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο